Zondag 28 juni Tijd: 10.30 – 12.30 uur. Masterclass Deel 4 'Kreta & Sardinië – priesteressen, sjamanes en herinnering'
Webinar 4. Kreta en Sardinië
Kreta. Van Oermoeder naar de Grote Godin, de Potnia en haar vele priesteressen. Het zijn de Engelse geschiedschrijvers die – na de opgravingen van Sir Arthur Evans op Kreta – de Minoïsche cultuur uit de bronstijd (!) op Kreta naar voren hebben geschoven als zijnde de bakermat van de Europese cultuur. Deze verdraaiing van de werkelijkheid ging ten koste van de veel oudere tempelcultuur op Malta. Hierdoor is de vroeg-neolithische tempelcultuur op Malta lang bezien als van veel later datum en daarmee volkomen onderschat. Desalniettemin is het zeer de moeite een intensief bezoek te brengen aan Kreta, waar je opnieuw allerlei cultuurperiodes met vrouwelijke kunst aan je voorbij ziet trekken. De cultuur hier blijft tot diep in de bronstijd vrouwvriendelijk georiënteerd en kent net als Malta een cultus gericht op de ster Sirius, de equinoxen én de Grote Godin, haar hogepriesteres en haar priesteressen.
Grote rampen zoals de vulkaanuitbarsting op het eiland Santorini verzwakken de kracht van de rijke zeevarende mogendheid Kreta met haar internationale handelsnetwerk. De latere Griekse verovering van het eiland vernietigt de oudere cultuur waar naast het vrouwelijke ook het mannelijke in beeld komt. Toch blijven er tot op de dag van vandaag flarden bewaard, ook al zijn ook die gepatriarchaliseerd. Wat gebeurt er wanneer je de sluiers weghaalt? Maak kennis met deze laatste moederlandse overblijfselen en verheug je.
Sardinië. Van Oermoeder en Godin naar moderne sjamanes of visionaria’s. Op Sardinië vinden wij tot diep in de 20e eeuw onder de inheemse vrouwen sjamanistische rituelen terug; ze komen over de hele wereld bij inheemse culturen voor en gaan terug op oeroude tijden. Maar het unieke is dat deze rituelen zelfs in het westen en wel op Sardinië hebben overleefd. Daarnaast biedt ook dit eiland Venuskunst. Deze loopt naarmate de tijd verstrijkt verschillende evolutiestadia door. Daarna toont de Venuskunst hier duidelijk de omslag naar het patriarchaat. Dit voltrekt zich wanneer zeevarende mogendheden van buitenaf het eiland bezetten. Nu gaat de oorlogvoerende mannelijke strijder domineren in de kunst. Ook vinden we hier restanten van reuzengraven.
Dit confronteert ons opnieuw met het feit dat niet-menselijke grote skeletten over de hele wereld gevonden zijn. Vaak worden zij in ondergrondse opslagruimtes van musea weggemoffeld omdat de mensheid hiervan niets mag weten. Het confronteert ons opnieuw met bouwwerken als piramides, steencirkels en andere grote stenen uit de tijd van voor 10.000 v. Chr. die over de hele wereld gevonden zijn. Wordt het geen tijd om deze voetafdrukken in de tijd niet meer te negeren maar een plek te geven in de nieuw te schrijven geschiedenis van Aarde en mensheid? Wordt het geen tijd de rol van de vrouw tegen deze oudere achtergrond te bezien?
Meer informatie over de 2e serie masterclasses